Wybór fazy wodnej do eksperymentów chromatograficznych: woda dejonizowana czy ultrapur?

**Autor: Oryginał z Internetu**

Eksperymenty chromatograficzne, zwłaszcza analizy precyzyjne, takie jak chromatografia cieczowa wysokosprawna (HPLC) i chromatografia jonowa (IC), nakładają niemal rygorystyczne wymagania na czystość używanej wody. Stosowanie nieodpowiedniej wody może prowadzić do szeregu problemów, w tym dryfu linii bazowej, pików widmowych, zużycia tłoczyska, zatykania kolumny i zmniejszenia czułości, co bezpośrednio wpływa na dokładność i wiarygodność danych.

Zgodnie z normą krajową GB/T 6682 (norma chińska), woda laboratoryjna jest klasyfikowana na trzy stopnie: woda stopnia 1 / woda stopnia 2 / woda stopnia 3. Woda stopnia 1 jest „punktem wejścia” do chromatografii.

Podstawowym procesem jest destylacja. Woda jest podgrzewana do odparowania, następnie skraplana i zbierana; teoretycznie usuwa to większość nielotnych soli, cząstek stałych i mikroorganizmów. Zgodnie z dokumentacją Watsons, proces obejmuje destylację w wysokiej temperaturze 105°C, a następnie wielostopniową filtrację.

① Skuteczne w usuwaniu soli nieorganicznych i jonów twardości.

② Nadaje się do ogólnych zastosowań laboratoryjnych o niskich wymaganiach.

③ Łatwo dostępne na rynku i tanie.

① Związki organiczne lotne, amoniak, CO₂ i pewne zanieczyszczenia o niskiej temperaturze wrzenia mogą być przenoszone wraz z parą.

② CO₂, plastyfikatory, mikroorganizmy itp. mogą zostać wprowadzone podczas pakowania, przechowywania i po otwarciu.

③ Brak certyfikatu analizy klasy laboratoryjnej; TOC, endotoksyny, nukleazy i poziomy tła metali nie są gwarantowane.

Podstawowy proces zazwyczaj obejmuje wieloetapową filtrację + odwróconą osmozę RO + dezynfekcję. Dane wskazują, że stosuje on wielowarstwową głęboką filtrację, adsorpcję węglem aktywnym, głęboką oczyszczanie metodą odwróconej osmozy RO, wtórną odwróconą osmozę i sterylizację ozonem, między innymi metodami.

① Niska przewodność elektryczna; niektóre partie mogą zbliżać się do zakresu wody laboratoryjnej klasy 3, a nawet klasy 2.

② Niski koszt i łatwa dostępność.

③ W wielu laboratoriach w całym kraju faktycznie istnieje tradycja używania jej jako „tymczasowego zamiennika wody”.

① Spełnia normy dotyczące żywności i wody pitnej, a nie normy dla odczynników laboratoryjnych; ② Partia, pochodzenie, opakowanie i czas przechowywania mogą wpływać na jakość wody; ③ Niska przewodność nie gwarantuje zgodności z limitami TOC, mikrobiologicznymi, endotoksyn, jonów metali ani krzemionki.

Podstawowy proces obejmuje wymianę jonową. Żywice do wymiany kationów i anionów są używane do usuwania jonów takich jak Na⁺, Ca²⁺, Mg²⁺, Cl⁻ i SO₄²⁻ z wody.

Systemy EDI (elektrodejonizacja) lub złoża mieszane mogą być również stosowane w celu dalszego zwiększenia rezystywności. Woda dejonizowana skutecznie zmniejsza przewodność, ale nie jest w stanie całkowicie usunąć niejonowych związków organicznych, mikroorganizmów, cząstek stałych ani endotoksyn.

Rdzeń polega na połączeniu wielu technologii. Typowy proces obejmuje: wstępne oczyszczanie → RO → EDI/złoże mieszane → utlenianie UV → ultrafiltracja/końcowa filtracja 0,22 μm → monitorowanie rezystywności/TOC online. Specyfikacje jakościowe dla wody ultraczystej obejmują parametry takie jak 18,2 MΩ·cm, TOC <5 ppb, bakterie <10 CFU/mL oraz niewykrywalne lub ekstremalnie niskie poziomy endotoksyn.

1. Wstępne lub pośrednie płukanie szkła laboratoryjnego;

2. Uzupełnianie kąpieli wodnych, myjek ultradźwiękowych i niektórych systemów obiegu chłodzącego;

3. Ogólne eksperymenty dydaktyczne i eksperymenty jakościowe;

4. Przygotowanie standardowych odczynników, które nie są wrażliwe na tło jonowe;

5. Tymczasowy awaryjny zamiennik wody klasy 3.

1. HPLC / LC-MS;

2. ICP-MS / ICP-OES / AAS analiza śladowych ilości metali;

3.TOC, chromatografia jonowa, analiza ultraśladowych kationów i anionów;

4.PCR, qPCR, eksperymenty z RNA, hodowla komórkowa;

5.Półprzewodniki, fotolitografia, precyzyjne czyszczenie;

6. Przygotowanie roztworów wzorcowych, odczynników referencyjnych i roztworów kalibracyjnych.

Rezystywność odzwierciedla jedynie zanieczyszczenia jonowe; nie wskazuje na zgodność ze standardami dotyczącymi materii organicznej, mikroorganizmów, endotoksyn, krzemionki, cząstek stałych ani poziomu metali w tle.

Nawet jeśli woda ultraczysta osiągnie rezystywność 18,2 MΩ·cm, szybko wchłonie CO₂ po kontakcie z powietrzem, powodując spadek rezystywności; dlatego najlepiej przygotować ją i użyć natychmiast.