Jak fiolki z fazą ruchomą mogą spełniać wymagania rutynowych operacji analitycznych?

**Autor: Oryginał z Internetu

Butelka z rozpuszczalnikiem jest punktem wyjścia dla fazy ruchomej i zazwyczaj służy do przechowywania roztworu wodnego lub organicznego.

W przypadku roztworów wodnych głównym problemem jest zapobieganie zanieczyszczeniom. Chociaż woda używana w chromatografii cieczowej jest zazwyczaj sterylizowana, bakterie są bardzo odporne; w odpowiednich warunkach temperatury i światła stają się aktywne, a dodatek substancji takich jak fosforany do fazy ruchomej dodatkowo przyspiesza ich wzrost. Dlatego kluczowym zadaniem dotyczącym fiolek z rozpuszczalnikiem jest częsta wymiana fazy ruchomej, aby zapewnić jej świeżość.

W przypadku faz organicznych nie ma potrzeby martwić się rozwojem bakterii. Jednak fazy organiczne są podatne na polimeryzację; w szczególności acetonitryl bardzo łatwo polimeryzuje w odpowiednich warunkach oświetleniowych, co powoduje powstawanie kłaczkowatych, spolimeryzowanych osadów w butelce. Aby zapobiec polimeryzacji, podczas przechowywania acetonitrylu należy używać brązowych butelek na rozpuszczalniki, aby uniknąć bezpośredniego światła słonecznego, a przy wymianie należy wylewać pozostały roztwór z dna butelki.

Głowica filtra w butelce na rozpuszczalnik służy do zapobiegania przedostawaniu się zanieczyszczeń cząsteczkowych do układu przepływowego przyrządu. Jest zwykle wykonana ze spiekanego szkła kwarcowego lub stali nierdzewnej. Jeśli zostanie zablokowana, spowoduje słaby przepływ fazy ruchomej; dlatego należy ją czyścić. Szklane głowice filtrów są zwykle moczone w rozcieńczonym kwasie azotowym, natomiast stalowe można czyścić bezpośrednio ultradźwiękowo.

Celem odgazowania jest usunięcie rozpuszczonych gazów z fazy ruchomej, co zapewnia dokładne podawanie cieczy przez pompę chromatograficzną i poprawia powtarzalność czasów retencji oraz powierzchni pików; stabilizuje linię bazową i zwiększa stosunek sygnału do szumu; zapobiega poszerzaniu pików spowodowanemu pęcherzykami, poprawiając tym samym wydajność detektora; oraz zmniejsza martwą objętość i zapobiega utlenianiu wypełnienia, chroniąc w ten sposób kolumnę chromatograficzną.

Obecnie powszechnie stosowane są następujące cztery metody odgazowania:

(1) Odgazowywanie helem: Metoda ta wykorzystuje fakt, że hel ma niższą rozpuszczalność w cieczach niż powietrze; ciągłe przedmuchiwanie helem daje dobre wyniki, ale jest kosztowne;

(2) Podgrzewanie i refluks: Metoda ta jest skuteczna, ale wiąże się ze złożonymi operacjami i stwarza ryzyko zanieczyszczenia toksycznymi oparami;

(3) Odgazowywanie próżniowe: Metoda ta ma tendencję do usuwania fazy organicznej;

(4) Odgazowywanie ultradźwiękowe: Fazę ruchomą umieszcza się w naczyniu ultradźwiękowym i miesza za pomocą fal ultradźwiękowych przez 10–15 minut; metoda ta jest mniej skuteczna, ale prosta w obsłudze. W praktyce metoda odgazowywania ultradźwiękowego jest nadal szeroko stosowana ze względu na jej prostotę. Chociaż metoda ta może czasami prowadzić do wzrostu rozpuszczalności gazów, ogólnie spełnia wymagania rutynowych operacji analitycznych.